Koks die niet normaal uit eten kunnen vanwege hun eigen smaak. Ontwerpers die zich kapot ergeren aan die ene abri bij de bushalte op de hoek. Schilders die elke kier het liefst wegsnijden en weer mooi strak kitten. Je snapt mijn punt. Werk heeft enorm veel invloed op ons dagelijks leven. Andersom ook. Het is een beetje het kip-ei-verhaal. Maar wat nou als je als beroep ‘iets met tekst doet’ en de hele wereld voor een groot deel bestaat uit tekst? Inderdaad. Dan word je er druk mee.

Disclaimer. Als je nu een zure tekst verwacht over spelfouten en verkeerde zinsconstructies heb je pech. Of juist geluk. Want dat is dit namelijk niet. Zie het meer als een soort kijkje in de keuken van iemand die de hele dag met tekst en taal in de weer is. Dat ben ik trouwens al mijn hele leven. Fotoboeken voorzag ik van uitgebreide bijschriften. Opstellen schrijven was mijn lievelingsbezigheid in groep 6. En op Hyves probeerde ik mijn krabbels zo creatief mogelijk in te vullen. Combineer dat met een flinke dosis nieuwsgierigheid in zo’n beetje alles op de wereld en de opleiding Journalistiek was een logische keuze. Toch vond ik het saai. Te veel volgens het boekje. Tijdens mijn stage bij Artica ontdekte ik dat het veel leuker is om buiten de lijntjes te kleuren. Te spelen met taal. Constructies te maken die je niet direct verwacht. Het beviel van beide kanten. Ik mocht blijven. En inmiddels zijn we alweer 3 jaar verder.

Van bereidingswijze tot tinderprofiel.

Taal dus. Of ‘leuke stukjes schrijven’, zoals we om ons heen vaak horen. Bij Artica hebben we die uitspraak al lang in de doofpot gestopt. Copywriters doen namelijk veel meer dan dat. ‘Leuk’ klinkt heel vrijblijvend. Terwijl er wel degelijk wordt nagedacht over hoe de woorden het doel en de doelgroep moeten bereiken. En dan hebben we het nog niet eens over het middel. Van onze wederhelften - de ontwerpers - krijgen we vaak te horen dat ‘niemand leest’. Gekscherend misschien, maar toch. Wat dacht je van die ellendige bereidingswijze nadat je ‘m eerst nogal voorbarig in de prullenbak gooide. De beschrijving in een tinderprofiel die die persoon echt leuk maakt. Of juist verschrikkelijk. De zogenaamd leuke weetjes op de achterkant van een pak hagelslag. De “het was een Praagtig weekendje”-, “Los gezelligitos, donde esta genietos”-, “lekker met de meiden”- en “Ibiza, bedankt!”-captions die welig op je tijdlijn prijken. Iedereen kan schrijven. Maar copy die aanslaat of converteert. Da’s dan weer andere koek.

Nieuwsgierigheid.

Dat zeg ik niet om mijzelf of mijn collega-copywriters op te hemelen. Maar goede copy zet je doelgroep tot iets aan. Dus niet alleen van: “geinig bijschrift wel”, maar eerder “hé, hier word ik blij van.” Of “hier wil ik graag meer over weten.” Dat we dat aan onze teksten kunnen meegeven heeft natuurlijk enerzijds te maken met gevoel voor taal, onze opleiding en ervaring. Anderzijds heeft het ook te maken met een stukje nieuwsgierigheid. Telkens op zoek gaan naar nieuwe constructies, verbanden en manieren om iets via letters op papier te zetten. We wijzen elkaar op interessante columns. Goede captions. Vreemde reacties. Maar ook unieke, mooie, fijne en smerige woorden. Ja echt. Wat dacht je bijvoorbeeld van zaadlijst. Vlezig. Liksel. Kaasdraad. Klont. Woorden die op zich niet altijd vies zijn. Maar wel vies klinken. Heb je misschien nog niet eerder over nagedacht. Nu wel.

Voeg iets persoonlijks toe.

Mijn visie? Die werd me laatst duidelijk toen ik een kaartje kreeg via de post. De precieze boodschap maakt niet zoveel uit, maar dat er goed over nagedacht was, was overduidelijk. Een persoonlijke tekst die me echt even aan het denken zette. Dat is dan ook direct wat ik je graag wil meegeven. Het is zoveel leuker om een persoonlijke touch toe te voegen. Aan een geboorte-, verjaardag- of condoleancekaart. Maar ook aan een post-it voor je partner. Appje naar je oma. Mail naar een collega. Wedstrijdverslag voor de clubpagina. Denk gewoon eens na over wat de ontvanger leuk vindt om te lezen. Zodra je dat doet, weet ik eigenlijk wel zeker dat ook jij 'leuke' stukjes kunt schrijven.