Stop met pitchen, start met daten

Een paar jaar geleden schreef collega Hans een blog over onze twijfels over pitchen. Dat artikel bracht best wat teweeg in onze branche. We krijgen er nu zelfs nog regelmatig reacties op. Het pitchen is namelijk nog lang niet uit het reclamelandschap verdwenen. En ik denk ook niet dat dat zou moeten. Ik denk alleen dat het niet altijd de beste manier is om een bureau te selecteren. Vaak kun je beter kiezen voor een ‘date’. 

Pitchen gebeurt natuurlijk al sinds jaar en dag. Ondanks dat het reclamevak enorm is veranderd, is een pitch nog vaak een ‘kleurplatenwedstrijd’. Want mensen gaan toch rechtop zitten als ze plaatjes zien. Zelf hebben we ook wel eens een pitch gewonnen omdat wij nét iets meer toonden dan de andere partijen. En dat is vaak waar het misgaat tijdens een pitch. Er wordt een briefing geschreven, maar uiteindelijk worden we op iets anders beoordeeld. Lees: mooie plaatjes en tekst. Eigenlijk een soort Tinder dus, waar het ook om de foto’s draait. Terwijl niet alleen de eindbestemming - de creatie - belangrijk is, maar juist ook hoe we bij die eindbestemming komen. Dan gaat het meer om aanpak, strategie en de klantrelatie.  

Verliefd op de verkeerde

Die relatie met de klant is cruciaal in ons werk. En precies dat is voor mij de reden dat een pitch vaak niet de juiste manier is om een bureau te selecteren. De klantrelatie vormt de basis voor een langdurige samenwerking. Door een pitch begin je eigenlijk direct met een vertrouwens-achterstand. Je creëert de energie dat wij jou als merk willen binnenhalen. Wij moeten ons best doen om jou te krijgen (net als in programma’s als The Bachelor). Terwijl je, als je een goede relatie wilt, juist met elkáár moet optrekken en behoefte hebt aan reële en eerlijke adviezen. Daarbij komt dat we iets moeten ontwikkelen voor jouw merk, terwijl we deze nog helemaal niet kennen. Dat kan ervoor zorgen dat we iets ontwikkelen waar je als klant helemaal verliefd op wordt, maar waarvan later blijkt dat het niet doet wat het moet doen. Kortom: het zou best arrogant zijn om te denken dat we helemaal raak kunnen schieten zonder enige voorkennis.

Tinderen tussen bureaus

Dat brengt me bij het date-verhaal. Ik wil met nieuwe klanten een gezonde, duurzame relatie opbouwen. En dat doe je niet op basis van een kleurplatenwedstrijd. Of te Tinderen met verschillende bureaus. Tijdens First Dates zit je ook niet met drie kandidaten aan tafel. Wij gaan veel liever echt in gesprek met jou. Om te kijken of het een match is. Is de klik er niet? Even goede vrienden, maar dan durven we ook ‘nee’ te zeggen tegen een opdracht. En is ‘ie er wel, dan leren we elkaar graag beter kennen. Daarbij maakt het niet uit waar je bedrijf gevestigd is. We zijn de eerste die naar de andere kant van Nederland rijden om een kop koffie te drinken. Natuurlijk laten we dan ook zien wat we kunnen en hóe we het aanpakken, zodat je weet wat je kunt verwachten. Maar liever aan de hand van ons diverse portfolio. Of door een proefopdracht. Pas dan kun je echt bepalen of je naar links of rechts wilt swipen.

Nooit meer pitchen?

Moet het pitchen dan helemaal verdwijnen? Dat denk ik zeker niet. Want hoewel er veel over pitchen te zeggen valt, ga ik niet ontkennen dat ik er ook een kick van krijg. En dat het ons scherp houdt. Maar wil je een pitch uitschrijven, denk dan wel eerst goed na. Bied je de bureaus een passende vergoeding? En - het belangrijkste - weet je zeker dat ‘ie van het begin tot het einde klopt? Bij 90% van de pitches die wij voorbij zien komen, is dat namelijk niet het geval. Dan is de vraag niet logisch, het proces onjuist of wordt de eindbeoordeling uiteindelijk getoetst aan een ander vraagstuk. Ben je ervan overtuigd dat jouw pitch klopt? Dan komen wij graag langs. Maar eerlijk is eerlijk: het liefst gaan we op date.